Κυριακή, 1 Ιουλίου 2018

Οι καλλιτέχνες είναι πάντα πρωτοπόροι


΄Οταν βλέπουμε τα έργα της Μοντέρνας Τέχνης και δεν τα καταλαβαίνουμε, τα συγκρίνουμε  με εκείνα του παρελθόντος, τα οποία βλέπουμε όλα όμορφα και κατανοητά. ΄Ομως κάνουμε μία σύγκριση χονδροειδή και μη πραγματική. Πολλά έργα των προηγούμενων αιώνων ήταν επαναστατικά, τόσο ως προς τη μορφή όσο και ως προς το περιεχόμενό τους.

Τετάρτη, 23 Μαΐου 2018

Πέμπτη, 3 Μαΐου 2018

1905 Η ΄Εκθεση του Φθινοπώρου


H έκθεση του Φθινοπώρου
Παρίσι 1905
Σε αυτή την έκθεση πρωτοπαρουσιάστηκαν οι ζωγράφοι 
που ονομάστηκαν Les Fauves
(Φωβ)
"τα άγρια θηρία"

To περίφημο Salon d'Automne ή αλλιώς Société du Salon d'automne, καθιερώθηκε ως ετήσια έκθεση στο Παρίσι  το  1903. Την έκθεση οργάνωσε για πρώτη φορά μία ομάδα ανθρώπων: ο αρχιτέκτονας και συλλέκτης Frantz Jourdain, ο αρχιτέκτονας των εισόδων του Παρισινού μετρό Hector Guimard,  οι ζωγράφοι Georges DesvallièresEugène CarrièreFélix VallottonÉdouard Vuillard και ο Maison Jansen, ιδιοκτήτης της πρώτης εταιρείας εσωτερικής διακόσμησης του Παρισιού.
Το Φθινοπωρινό Σαλόν ήταν αντίδραση στο επίσημο Σαλόν του Παρισιού, που γινόταν κάθε άνοιξη.
Το Φθινοπωρινό Σαλόν σημάδεψε όλες τις πρωτοπορίες στην τέχνη του 20ού αιώνα. Συμμετείχαν από τους  Pierre-Auguste Renoir και Auguste Rodin μέχρι τους Paul Cézanne, Henri Matisse, Paul Gauguin, Georges Rouault, André Derain, Albert Marquet, Jean Metzinger, Albert Gleizes και Marcel Duchamp.
Απο τις σημαντικότερες χρονολογίες της ΄Εκθεσης του Φθινοπώρου είναι αυτή του 1905 όπου εμφανίστηκε το κίνημα του Φωβισμού Fauvism (δες το βιντεο)
και του 1910 όπου εμφανίστηκε το κίνημα του Κυβισμού Cubism  (δες το βίντεο). 
Για περισσότερα εδώ


Πέμπτη, 12 Απριλίου 2018

Είναι πραγματικά "ακαταλαβίστικη" η Μοντέρνα Τέχνη;







PABLO PICASSO, ΜΗΤΕΡΑ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙ, 1905 ΚΑΙ 1943
Από τη συναισθηματική ζωγραφική στον κατακερματισμό της εικόνας
Η περίπτωση του Πικάσο, ενός ζωγράφου, που από παιδί μπορούσε με μεγάλη ευχέρεια να ζωγραφίσει οτιδήποτε, είναι χαρακτηριστική. Αναζήτησε στην αφρικανική Τέχνη τη σχεδιαστική τραχύτητα, αφαιρώντας κάθε ίχνος συναισθηματισμού, ώσπου έφθασε στον Κυβισμό, την Τέχνη του να αναπαριστάνεις τα πράγματα σαν σπασμένα σε χίλια κομμάτια.