Εικαστικά στο Δημοτικό, στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο. Ιστορία Τέχνης στο Λύκειο. Διδακτική ύλη, προτάσεις, ασκήσεις, θέματα. Νέα για την Εκπαίδευση. Ιστοσελίδες συναδέλφων εικαστικών, εκπαιδευτικών, καλλιτεχνών. Ιστοσελίδες Μουσείων
Διαλέξεις στο Αγγέλων Βήμα: Γιατί μας αφορά άμεσα η Τέχνη; Γιατί μέσα απο την Τέχνη μπορούμε να αποκωδικοποιούμε τα κρυφά και τα φανερά μηνύματα των εικόνωνπου συναντάμε στην καθημερινή μας ζωή,από τα ΜΜΕ ως τις πολιτικές αφίσες.
Περιγραφή των διαλέξεων
Κάθε περίοδος της τέχνης εξετάζεται σε δύο αυτοτελείς διαλέξεις
διάρκειας δύο ωρών η καθεμία. Σε κάθε δίωρο η πρώτη ώρα καλύπτεται από την εισήγηση για το ερώτημα της Τέχνης,
τους καλλιτέχνεςκαιτα κύρια χαρακτηριστικά της τέχνης τους
ενώη δεύτερη ώρα καλύπτεται από βιωματικές δράσεις.
Οι συμμετέχοντες προσκαλούνται, με μεθοδευμένες ασκήσεις,
στη βιωματική ανάγνωση των έργων της Τέχνης και κατόπιν
στην εφαρμογή όρων και εννοιών σε υπαρκτά παραδείγματα
της σύγχρονης καθημερινότητας.
Σε ποιους απευθύνονται οι διαλέξεις
Η Τέχνη μας αφορά όλους. Οι διαλέξεις απευθύνονται σε όλες και όλους, ανεξάρτητα από τον επαγγελματικό ή προσωπικό χώρο όπου ο καθένας βρίσκεται και δραστηριοποιείται. Οι εκπαιδευτικοί της Τέχνης θα πάρουν πολύτιμα διδακτικά εργαλεία για να τα εφαρμόσουν άμεσα στο μάθημά τους. Οι σπουδαστές της Τέχνης θα συστηματοποιήσουν τη γνώση τους, με τη διεπιστημονική και τη διαθεματική ανάπτυξη κάθε κινήματος Τέχνης.
Σκοπός των διαλέξεων
Ο κύκλος των διαλέξεων έχει σκοπό την ανάγνωση των ΄Έργων Τέχνης και την ανίχνευση των μηνυμάτων της οπτικής επικοινωνίας.Kάθε διάλεξη εισάγει στονοπτικό γραμματισμόδηλαδή,είναι σχεδιασμένη για την εξάσκηση στηνπαρατήρησηκαι στην «ανάγνωση», στην κατανόηση των έργων της τέχνης και της εικόνας.
Πότε και Πώς μπορείτε να παρακολουθήσετε τις διαλέξεις
Οι διαλέξεις γίνονται κάθε Πέμπτη και ώρα 18.30-20.30 μ.μ.Μπορείτε να τις παρακολουθήσετε όλες, από την αρχή έως το τέλος. Μπορείτε όμως και να τις παρακολουθήσετε μεμονωμένα, επιλέγοντας τις ενότητες που σας ενδιαφέρουν περισσότερο.Για κάθε δίωρο η είσοδος είναι 10 ε. που καταβάλλονται με την αγορά εισιτηρίου από το ταμείο του θεάτρου. Για τους εκπαιδευτικούς η είσοδος είναι 8 ε.
Τι θα ωφεληθείτε
Με την ολοκλήρωση της σειράς των διαλέξεων θα είστε σε θέση:
1.Να παρατηρείτε με κριτική οξύτητα τα έργα Τέχνης και τις εποχές τους.
2.Να εκφράζετε την προσωπική σας γνώμη για τα έργα τέχνης και τις έννοιες της τέχνης.
3.Να αποκωδικοποιείτε τα κρυφά και φανερά μηνύματα των εικόνων που συναντάμε στην καθημερινή μας ζωή, από τα ΜΜΕ ως τις πολιτικές αφίσες.
Βεβαίωση παρακολούθησης
Για όποιον παρακολουθήσει τουλάχιστον τρία από τα πέντε δίωρα θα δοθεί Βεβαίωση επιτυχούς παρακολούθησης. --------------------------------------------------------------------------------------------------- *Η ΄Ολγα Ζιρώ είναι Διδάκτωρ Ιστορίας της Τέχνης, Ζωγράφος και Γλύπτρια, Επίτιμη Σχολική Σύμβουλος Εικαστικών * Η Τζίνη Γεννηματά είναι Πολιτισμολόγος, υποψήφια Διδάκτωρ Φιλοσοφίας της Τέχνης, ΑΠΘ
Ο κύκλος των σεμιναρίων ολοκληρώνεται αφού ανίχνευσε την ανάγνωση των εικόνων και τα μηνύματα της οπτικής επικοινωνίας.
Την Πέμπτη 6 Απριλίου 2017, ώρα 6 - 8 μ.μ.,
παρουσιάζεται το θέμα:
«Ο Οράτιος, η Αναγέννηση και
ο σύγχρονος θεατής: Ut Pictura Poesis. Οι αδελφές τέχνες Ζωγραφική και Ποίηση και η αφηγηματικότητα των εικόνων»
Σιμίας ο Ρόδιος, Πτερύγιον, 300 π.Χ. Το σχήμα των στίχων έχει το σχήμα του αντικειμένου για το οποίο μιλάει το ποίημα
στήλη του Τραϊανού, 1ος αι. π.Χ.
Ο Σιμωνίδης ο Κείος τον 5ο αιώνα π.Χ. έγραψε ότι η ζωγραφική είναι βουβή ποίηση ενώ η ποίηση είναι ομιλούσα ζωγραφική. Αργότερα, ο Οράτιος, τον 1ο αιώνα π.Χ. επανέλαβε τη ρήση στα λατινικά ως «utpicturapoesis».
Με τον λατινικό τύπο αλλά και με το περιεχόμενό της, η φράση αναβίωσε την εποχή της Αναγέννησης, διαμόρφωσε την τέχνη και τον τρόπο που βλέπουμε ένα έργο τέχνης και ισχύει ζωντανή έως σήμερα.
Η σύγχρονη μορφή της φράσης utpicturapoesis, όπως η ζωγραφική έτσι και η ποίηση, εκφράζεται όταν, μπροστά σε έναν πίνακα ζωγραφικής, διερωτώμεθα «τι θέλει να πει αυτό το έργο».
Οι εικόνες αφηγούνται μια ιστορία, όπως αφηγείται ένα κείμενο. Ο τρόπος όμως είναι διαφορετικός. Στο κείμενο, χρειάζονται οι λέξεις για να ξετυλιχτεί η ιστορία στις σελίδες ενός βιβλίου. Στη ζωγραφική, με μια εικόνα η ιστορία εμφανίζεται στο σημαντικότερο σημείο της δράσης της.
Πάντοτε αφηγούνται μία ιστορία οι εικόνες; Αυτή είναι η ερώτηση που έθεσαν οι καλλιτέχνες της μοντέρνας τέχνης στις αρχές του 20ού αιώνα. Από τότε μέχρι σήμερα σε αυτή την ερώτηση έχει να απαντήσει ο καλλιτέχνης όταν παίρνει θέση απέναντι στο καβαλέτο του για να ξεκινήσει το καινούριο του έργο.
Λεονάρντο ντα Βίντσι
«…κι αν ποιητή, έπρεπε να περιγράψεις μια αιματηρή μάχη.... το μολύβι σου θα φθαρεί... κι η γλώσσα σου θα στεγνώσει και το σώμα σου από την νύστα και την πείνα, πριν μπορέσεις να δείξεις με λόγια αυτό που ο ζωγράφος, μπορεί να δείξει μέσα σε μια στιγμή…»
έγραφε στις σημειώσεις του ο Λεονάρντο ντα Βίντσι.
Ο κύκλος των σεμιναρίων ανιχνεύει την ανάγνωση των εικόνων και τα μηνύματα της οπτικής επικοινωνίας.
Την Πέμπτη 30 Μαρτίου 2017, ώρα 6 - 8 μ.μ.,
παρουσιάζεται το θέμα:
«Ο Ραφαέλλο, ο Ρέμπραντ κι εγώ. Αυτό-προσωπογραφία και σέλφι. Επίδειξη ή μοναξιά;»
Η αυτοπροσωπογραφία ως ταυτότητα του καλλιτέχνη
Οι καλλιτέχνες αυτοπροσωπογραφούνται. Στήνουν έναν καθρέφτη πλάι στο καβαλέτο τους, κοιτάζονται, και ζωγραφίζουν στον καμβά αυτό που βλέπουν: τον εαυτό τους (κάθε προσωπογραφία που κοιτάζει βαθειά στα μάτια το θεατή, κάποτε κοίταζε βαθειά στα μάτια τον ζωγράφο). Ο καλλιτέχνης μοιάζει να εκκινεί από την επιθυμία να αφήσει στον κόσμο την ταυτότητά του. Δεν του αρκούν τα έργα που έχει δημιουργήσει για να εξασφαλίσει τη διαιώνιση της μνήμης του, θέλει να πιστοποιηθεί με το πρόσωπό του. Είμαι εδώ, μοιάζει να λέει. Είμαι εδώ και με κοιτάζω. Τώρα, κοιτάξτε με κι εσείς. Δείτε το πρόσωπό μου, αλλά, δείτε και τις αρχές μου, όσα πρεσβεύω και πιστεύω σε αυτή τη ζωή, όσα φιλοσοφώ και όσα ονειρεύομαι. Υπάρχω, βρίσκομαι σε υπαρκτό χώρο και χρόνο. Βρίσκομαι εντός της ζωής που καταγράφω. Ελέγχω τις σκέψεις και τις ιδέες μου και τις απεικονίζω. Ελέγχω και την εικόνα με την οποία θέλω να καταγραφώ στην ιστορία. Είμαι ο/η ζωγράφος.
P. P. Ruben
Frida Kahlo
H selfie ως δήλωση « είμαι εδώ, τώρα, δείτε με » του υποκειμένου
Όταν μπήκαν στη ζωή μας τα smartphones, με τη φωτογραφική μηχανή στο μπροστινό μέρος της συσκευής αλλά και με τη δυνατότητα της άμεσης σύνδεσης στο διαδίκτυο, γεννήθηκε η σέλφι: Φωτογραφίζω τον εαυτό μου από την απόσταση του χεριού μου, που κρατάει το κινητό και την ανεβάζω στο διαδίκτυο. Η φωτογραφία μου, αν δεν κοινοποιηθεί στο διαδίκτυο, δεν είναι σέλφι. Αφού την ανεβάσω στο διαδίκτυο, την επισκέπτομαι κάθε πέντε λεπτά και διερευνώ πόσα «likes» έχει συγκεντρώσει. Ο αριθμός των likes γίνεται το μέτρο με το οποίο μετράω τη διάθεσή μου
και την αυτοεκτίμησή μου. Σύμφωνα με τα likes, επαναπροσδιορίζω την εικόνα μου και τη θέση μου στον κόσμο.
