.png)
Ζούμε σε μια εποχή που η όρασή μας βρίσκεται σε κατάσταση διαρκούς πολιορκίας. Καταναλώνουμε εκατοντάδες εικόνες την ημέρα με ένα γρήγορο "scroll" στην οθόνη, κρίνοντάς τις σε κλάσματα δευτερολέπτου: μένουμε για λίγο ή προσπερνάμε. Αυτή η αυτοματοποιημένη αντίδραση, όμως, είναι η επιφάνεια. Η πραγματική κριτική της τέχνης ξεκινά εκεί που σταματά η βιασύνη. Δεν είναι μια προνομιακή ενασχόληση για λίγους ειδικούς, αλλά μια βαθιά, προσωπική ανάγκη να ανακαλύψουμε τι κρύβεται πίσω από το προφανές. Τι σημαίνει, λοιπόν, να κρίνεις ένα έργο; Είναι απλώς μια γνώμη ή μήπως είναι η ικανότητά μας να ξεκλειδώνουμε το νόημα, την τεχνική και το συναίσθημα που είναι καλά φυλαγμένα μέσα στη δημιουργία;
